schrijfsels

CHAI WATTES?!

Photo by Austin Wade on Unsplash

We stoppen in de namiddag in Best bij een tankstation voor een drankje onderweg naar de verjaardag vriendinnetje die in het zuiden des lands woont. Ik kan niet goed tegen teveel koffie op de late avond. Iet wat besluiteloos aan het rondgluren valt me ineens op dat de Texaco ook een Chai Tea Latte in de aanbieding heeft. Dus bestel ik er eentje.

“Wablief?” Zegt de dame achter de kassa. “Dat is Indiase thee met warme melk. Kijk, staat op jullie bord,” leg ik uit. We wachten een minuut tot het digitale (dat dan weer wel) bord verspringt. Er verschijnt een vrolijk plaatje van een beker met een hoop schuim, met daaroverheen kaneel gesprenkelt waar groot “Chai Tea Latte” boven staat.

“Kijk, daar, linksboven staat -ie” wijzen we. “Oooh ja! Maar ik weet nog steeds niet wat het is. Kunnen we dat maken?” Verschrikt schiet de dame haar collega’s aan. Drie man personeel gaat op onderzoek en wij worden even geparkeerd tot het raadsel opgelost is. Verbazend, denken wij. Starbucks is inmiddels enorm in Nederland. De dame achter de kassa is jong en zit perfect in de make-up. Zou ze dan nog nooit in Starbucks geweest zijn? Nog nooit Chai Latte’s en alle seizoensgebonden afgeleiden daarvan gespot hebben?

Terwijl ik dit sta te overpijnzen wordt er druk gediscusseerd achter de balie. De dame komt gedecideerd bij ons terug. Eindoordeel: Nee we hebben geen siroop, dus een Chai Tea is onmogelijk te maken. Ik had de Monin siroop al zien staan, die halen wij ook wel eens bij de Sligro.

Ik probeer nog voor te stellen om zware thee met warme melk (en voorruit, een klein beetje suiker of honing) te maken – dat is namelijk hoe het origineel gemaakt wordt, zonder kant en klare suikerige siroopjes) – maar de dames zijn redelijk in paniek door mijn vreemde verzoek en het is behoorlijk druk, dus uiteindelijk zwicht ik maar voor een gewone groene thee. Waar ik dan uren op moet blazen in de auto om mijn mond en lippen niet te verbanden en niet perongeluk loeiheet water over me heen te krijgen.

Pfoe hee. Daar staan we dan als randstad juppies met onze klaarblijkelijk “rare” verzoeken. Met als enig tegenargument dat-ie wel gewoon op de kaart stond. Ik ben benieuwd of we straks ook zo verbaasd onthaald worden als we onze opvouwbare, recyclebare bekers presenteren. Ik kijk er nu al naar uit.

Published by Nienke

Nienke is geïnteresseerd in een groenere, mooiere wereld. Houdt van cappuccinos, sushi, minimalisme, duurzame (tweedehands) producten en reizen. Gek van Japan. Dol op haar man en twee dochtertjes.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *