diy, zero waste

SINTERKLAAS MET EEN JAPANS TINTJE

Sinterklaas. Ik wilde er eigenlijk niets aan doen, met een dreumes van anderhalf die net een beetje begint te lopen en nog geen idee heeft wat er aan de hand is. Sterker nog, het vooral allemaal een beetje griezelig vindt. Zondagavond kwamen we thuis, en warempel, komen Sinterklaas en Zwarte Piet net uit een auto zetten! Piet liep enthousiast naar onze kleine smurf, die nog in haar autostoeltje vastgesnoerd zat. Hij bood haar een hand vol lekkers aan, en hoewel ze dol is op pepernoten,  mevrouw trok meteen een pruillipje en barstte nog net niet in huilen uit van schrik.

Geen succes nog dus. Maar met mijn opkomende kerstkriebeltjes vond ik het toch jammer om helemaal niets te doen. The Holiday Mood heeft me helemaal overgenomen, en ik sta te popelen om de Kerstboom op te tuigen en alle kerstzooi van boven te sleuren (we gaan dit jaar EINDELIJK voor het eerst de kunstkerstboom opzetten die al zo’n 15 jaar in onze familie is)  maar van manlief mocht ik niet eerder dan na Sinterklaas aan de slag. En ik dacht, als Sinterklaas dan zo’n moment is, moeten we dat misschien toch niet stilletjes aan ons huisje voorbij laten gaan. Spontaan ging ik vandaag even de stad in met ons meisje (die heeft gelukkig nog niets door) en zocht, naast allerhande functionele benodigdheden) naar een klein cadeautje.

Ik wilde geen speelgoed, dat heeft ze genoeg. Een boekje was leuk geweest, maar ik vond niets wat echt anders was dan wat ze nu al heeft. En toen kwam ik het tegen. Een superleuk rugzakje, helemaal van stof, geen plastic te bekennen, van Sissy Boy. Duurzaam en praktisch voor straks op reis! Snel Sinterklaas geappt natuurlijk om die voor haar te kopen. Of erm. Tja. Weet u wat lieve Sinterklaas, het is zo kort dag, ik pak het zelf wel even snel in, dat scheelt u ook weer wat gedoe, vind u niet?

​En gezien ik tegenwoordig helemaal geïnspireerd ben door de Zero Waste beweging. begin ik nu ook mijn eerste poging om cadeaupapier te weren. Hoe ik dat volgend jaar op ga lossen, weet ik nog niet (stof met Sinterklaas afbeeldingen?) maar voor nu heb ik een sjaaltje gebruikt. Een tijdje terug had ik een tweetal oma-sjaatjes gescoord bij de kringloop. Die heb ik even in de was gegooid, want ze roken ook wel ontzettend naar oma’s… Dat soort degelijke sjaaltjes hebben een handige omvang voor de meeste cadeaus, zijn mooi afgewerkt en vaak in leuke kleurige printjes te vinden (ik zag er zelfs eentje met golfclubs – en ballen, mocht het je ding zijn)

Even googlen hoe ik dat aan moest pakken, en tadaa! Mijn eerste furoshiki (een soort Japans origami met cadeautjes) is een feit. Niet zo strak natuurlijk, want met een stoffen rugzakje wordt het meer een soort chique plunjezakje dan iets anders, maar toch! Tevreden mee. Ik ga de volgende kringloop gelegenheid op zoek naar meer oma sjaals. Worden die ook eindelijk een keer in ere hersteld! #hergebruik enzo.

Nu nog even denken wat leuk is. Op de gang leggen met wat pepernootjes eromheen? Met de complimenten van de goedheiligman? En als de goedheiligman ook aan mij denkt, wilt u dan een paar oma sjaaltjes voor mij meenemen? Misschien heeft Piet er nog een paar met pietenprint? Dat zou  natuurlijk helemaal geweldig zijn.

Maar, deze dame is verwend genoeg. Op het moment ben ik gek op mijn nieuwe boeken, die ik van verjaarsdagsgeld gekocht heb: het Zero Waste Home boek van Bea Johnson, de Koningin van de Zero Waste beweging, en The Kitchen Lab, een tweetal dames die je leren hoe je bijna alles in huis (schoonmaken, keuken, make up en verzorgingsproducten) zelf kan maken.  Een geweldig tweetal boeken, waar ik zo blij mee ben. Ik zal daar binnenkort een nieuwe blogpost aan wijden.
​Voor nu een heerlijk avondje gewenst, of het nou met of zonder pepernoten is!

Published by Nienke

Nienke is geïnteresseerd in een groenere, mooiere wereld. Houdt van cappuccinos, sushi, minimalisme, duurzame (tweedehands) producten en reizen. Gek van Japan. Dol op haar man en twee dochtertjes.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *