interieur

DESIGN

Ken je dat? Dat je iemand bewonderd en af en toe over leest en dat je dan het gevoel krijgt een connectie met die persoon te hebben? Terwijl je elkaar nog nooit ontmoet heeft en die persoon nog nooit van jou gehoord heeft?

Dat heb ik met Kathryn Tyler. Ik ben een groot fan van Grand Designs (en, to be fair, van de presentator Kevin McCloud.) Britse tv doet het bij mij altijd goed, maar zeker als er mooie architectuur opgeleverd wordt.

Nu onze keuken eruit ligt greep ik weer eens terug naar één van mijn favoriete afleveringen “Corkellis House“. Kathryn Tyler is amper 30 en al een succesvol interieur ontwerpster c.q. architect. Ze ontdekt dat ze in de achtertuin van haar moeder een huis mag bouwen en begint daar dan ook aan met haar vriend.

Het resultaat is een huis dat onder budget opgeleverd wordt – een unicum in de historie van Grand Designs en verbouwingen an sich – en volgens een heel persoonlijke stijl is ingericht. Het is ingetogen, bijna sober, maar toch vol met kleur. Daarbij zijn haar ontwerpen heel functioneel, iets wat me heel erg aantrekt in haar stijl. Geen nutteloze freubels en dingetjes.

Steeds als ik het huis in aanbouw zie, ben ik een klein beetje jaloers op haar wilskracht, haar eigenwijsheid en haar bereidheid risico te lopen voor haar huis. Op een geven moment regelt ze het verkeer terwijl haar enorme beglazing “oversteekt”. Terwijl ze haar houten open trap plaatst, wordt ze door Kevin geplaagd over de details, maar houdt voet bij stuk.

Heerlijk om te kijken. Voor mij is Kathryn een inspiratie, iemand waarmee ik op afstand de liefde voor oude meuk en scandinavisch design deel.

Een groot verschil tussen ons is haar liefde voor puur scandinavische kleuren voor accessoires zoals primair rood, blauw en geel. Bij haar vind ik het heel gewaagd en stoer, maar bij mij past het niet. Waar zij voor felle, heldere kleuren gaat, ga ik voor aards en subtiel. Ik heb wel een voorliefde voor zwart/wit en geometrische prints, maar zal het niet doortrekken na deze kleuren. Toch werkt het in haar huis prima. Het grappige is wel, dat haar huis als basis wel heel neutraal is. Je zou onze stijlen zo kunnen wisselen en het zou geen afbreuk doen aan de sfeer.

Daarmee heeft ze een tijdloos huis gebouwd. Smaak is natuurlijk heel persoonlijk, maar ik vind het steeds weer een inspiratie.

Kathryn’s liefde voor primaire kleuren is overduidelijk. Ik ben overigens vooral verliefd op de kapstok, links.

Bij het ontwerpen van onze nieuwe keuken heb ik nogal mijn zin doorgedreven. Eindelijk de kans om zelf te bepalen hoe ik het wil, dat geeft een soort adrenaline kick. En daarna komt altijd de twijfel. Want door zelf te bepalen neem je ook zelf het risico.

Nu onze woonkamer volstaat met kartonnen dozen en de kinderen nauwelijks rond kunnen lopen, is daar een lichte spanning. Zal het worden zoals ik in mijn gedachten had?

We gaan het meemaken. Maar ik ben nu al blij het risico genomen te hebben.

Published by Nienke

Nienke is geïnteresseerd in een groenere, mooiere wereld. Houdt van cappuccinos, sushi, minimalisme, duurzame (tweedehands) producten en reizen. Gek van Japan. Dol op haar man en twee dochtertjes.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *