Grand Designs: Corkellis House

Het klinkt als een droom: je bent een 30-something, succesvolle interieurdesigner, je leeft met je partner bij je moeder in een prachtig huis, en komt tot de ontdekking dat een deel van de tuin bebouwd mag worden, zodat je je eigen huis kunt gaan bouwen.

Dit overkomt Kathryn Tyler en haar partner Chris, die na 5 jaar plannen, starten met de bouw van een prachtig huis, dat een soort Scandinavische/zen uitstraling krijgt. Naast dat ze een prachtig resultaat neerzet, lukt het Kathryn ook nog om de kosten van de bouw en de inrichting onder (!) het beoogde budget te laten vallen. De discipline, het oog voor detail en het doorzettingsvermogen van deze dame zijn indrukwekkend, en het resultaat dat ze neer zet, des te meer. 

Daarbij vind ik het hele mooi om te zien dat ze zoveel mogelijk kiest voor tweedehands, mooie oude spullen die ze met liefde (en enige frustratie van Kevin en Chris) oppoetst en een plekje geeft in dit prachtige huis. Het heeft mijn voornemen om meer tweedehands te kopen en te hergebruiken een extra boost gegeven, vooral als je ziet hoe kunstig ze de inrichting bij elkaar gesprokkeld heeft. 

Dus ja, hier weer een paar prachtige foto’s van dit Grand Design project, en een link naar de aflevering op YouTube. Trust me, you are going to love this. Alle foto’s zijn afkomstig van Kathryn’s website, waarop je ook haar andere projecten kunt bekijken. De aflevering van Grand Designs waarin dit huis gebouw wordt, kun je hier in zijn volledigheid bekijken.


DIY Creatieve houder voor je snoertjes

Op Pinterest zag ik net deze schattige blaadjes voorbij komen, om je koptelefoon snoertjes en andere snoertjes uit de knoop te houden (en snel terug te vinden in je tas). Ik ben waarschijnlijk niet de enige die altijd een halfuur aan het pielen is voordat ik eindelijk alle snoeren weer uit elkaar heb. 

Deze blaadjes zijn van leer, wat ze natuurlijk wel heel duurzaam maakt, maar ik bedacht me dat ik zoiets prima van een ander materiaal, zoals vilt zou kunnen maken, met een drukknoopje als bevestiging. Dus ging ik meteen aan de slag!

Nodig: een klein stukje vilt, drukknoopjes, een spelt, naald en draad, een schaar en pen en papier om een malletje op te tekenen. Het malletje op het vilt leggen, uitknippen, en aan beide kanten een deel van het drukknoopje naaien.

In mijn enthousiasme had ik één van de delen verkeerd om genaaid, dus wel even goed opletten dat je de goede delen van de drukknoopjes gebruikt 😉

Tadaa! Heel simpel, en bijna net zo schattig. Ik denk erover om er misschien nog een extra stukje vilt overheen te naaien/plakken, gezien dit vrij dun vilt is, dikker vilt is wat steviger in het gebruik. Lijkt me ook een leuk DIY cadeautje, dit handige hulpstukje!

DE ILLUSIE VAN CONTROLE

Picture

Controle. Het is iets waar we in onze maatschappij veel waarde aan hechten. Vooral aan het hebben ervan. ‘Heb je alles onder controle?’ vraagt men in vergaderingen. ‘ Dit moet jij managen.’ wordt je vertelt. En daardoor ga je af en toe geloven, dat je inderdaad controle hebt. Dat het allemaal valt of staat met jouw ‘controle’ op de dingen. SoChicken schreef er een mooi artikel over. 

Uiteindelijk blijkt het behalen van je doelen, in mijn beleving, niet heel veel met controle te maken te hebben, maar met name met communicatie, goede samenwerking en een gezamelijk belang. Eigenlijk heeft controle daar vrijwel niets mee te maken. Eigenlijk kun je op bovenstaande alleen maar ‘Insha’Allah‘ antwoorden: en dan niet zo zeer ‘Als God het wil’ of ‘Gods wil geschiedde’ maar de wil van de mensen die je nodig hebt geschiedde. Als je die mensen kunt enthousiasmeren en/of motiveren.  

We zijn immers, zowel in werk als prive, simpelweg afhankelijk van elkaar. Controle impliceert iets individualistisch. Iets van ‘dat heb ik door mijn goede planning voor elkaar gekregen’ terwijl we allemaal weten dat het zonder persoon A, team B en een gezonde portie ‘geluk’ (en een goede bak koffie) niet gelukt was.

Als ik naar successen op mijn werk kijk, is het altijd doordat mijn collega’s, leveranciers en de mensen om me heen tijd hebben genomen, extra energie hebben gegeven op periodes wanneer dat nodig was. Je maakt altijd samen het succes, succes is nooit echt op één enkel iemand terug te halen. Behalve, wellicht, in het geval van meditatie. Maar dan is er alsnog altijd een persoon geweest, die je geïnspireerd heeft om te gaan mediteren. 

Ondanks dat ik dit zo ervaar, merk ik dat controle nog steeds een soort vage aanname is waar ik in lijk te geloven. Af en toe betrap ik mezelf erop dat ik vind dat ik dingen onder controle heb of zou moeten hebben. En natuurlijk gebeuren er dan juist weer dingen om me heen waardoor ik weer zo duidelijk terugkrijg dat controle een illusie is. En dat mijn cirkel van invloed eigenlijk maar vrij klein is, maar in mijn hoofd soms veel groter voelt (en zich vaak richting de cirkel van betrokkenheid aan het bewegen is).

Ik las een keer een mooie quote op Pinterest, wanneer je leven een duikvlucht maakt, dat je dan eigenlijk heel hard ‘PLOT CHANGE’ moet roepen, alsof je een spannend boek leest en ineens bijna van de bank valt door een plotwending. (R.R. Martin is er met zijn Game of Thrones een meester in). Dat verandering altijd om de hoek ligt te wachten, klaar om je weer eens lekker door elkaar heen te rammelen. En ergens is dat alleen maar mooi, want dat geloof in controle kost energie. Veel energie. 

Wat kun je in de plaats zetten van je geloof in controle? Het enige wat je, denk ik, doen kunt, is het leven relativeren. Voor te stellen dat je leven een verhaal is, of een spel, waarin de regels elke dag kunnen veranderen. Het enige wat je in dat spel of verhaal kunt doen is jouw intentie helder hebben. Je best doen. Liefdevol zijn. Openstaan voor nieuwe interpretaties en je eigen aannames opzij durven te zetten. Scherp houden wat er werkelijk belangrijk is, en wie er hulp nodig hebben. 

Klinkt simpel, maar een groot deel van de wereld gelooft heel hard in controle. En gaat heel ver om die controle te houden. Wat we daaraan kunnen doen, weet ik ook niet. Enkel en alleen bij onszelf beginnen, en die controle los durven te laten. Dan blijft er tijd, ruimte en energie over om te werken aan de onderdelen waar je wel controle over hebt. Je eigen gedachten, acties en keuzes. Je eigen reactie op verandering. 

En er een beetje om lachen, gok ik. Glimlachen naar dit vreemde, mooie en bizarre leven, en in ons achterhoofd houden dat er R.R Martin altijd onder de tafel verscholen kan zitten.



Mijn geheime liefde: Grand Designs

Heimelijk ben ik een groot fan van Kevin McCloud en zijn serie ‘Grand Designs’. Nu mijn lief – die me graag met mijn liefde voor deze show plaagt – ervoor gezorgd heeft dat ik eindeloos YouTube video’s op onze TV kan kijken, kijk ik bijna elke ochtend wel even een aflevering. Het bouwen van een huis is zoiets tastbaars. Iedereen wil graag een plek voor zichzelf waar hij of zij geheel tot rust kan komen, nieuwe inspiratie op kan doen en vrienden over de vloer heeft. 

Op de één of andere manier krijg ik altijd een hoop (creatieve) energie van Kevin’s afleveringen. Daarbij hou ik ook erg van zijn manier van becommentariëren:  hij heeft een hele nette, warme manier van spreken, een echte Brit, maar heeft tegelijkertijd een behoorlijke dosis humor en architectonisch inzicht. Voor mij in ieder geval een genot om naar te kijken en te luisteren.

Veel van de afleveringen zijn inmiddels op YouTube te vinden, en ik heb vanmorgen genoten van ‘The Tree House’ (zie hieronder), een prachtig huis, gebouwd door een sympathiek, artistiek stel, die het huis zoveel mogelijk wilden laten opgaan in de natuur. De ‘eco-huizen’ in Grand Designs spreken zowel mij als mijn vriend het meeste aan, en we hopen ooit in de toekomst ooit zoiets neer te mogen zetten (maar dan een stukje kleiner ;)) 

Eén van mijn favoriete afleveringen is ‘The Woodsman’s Cottage’ in Sussex, waar een boswachter zijn eigen huis geheel zelf bouwt, met behulp van het bos dat hij beschermt. Qua interieur is het echt een beetje een hippie-huis, maar de buitenkant is fantastisch: geheel van hout, met veranda, en alles staat vol met bloemen, planten en een enorme moestuin. 

Dat Kevin McCloud zelf ook erg achter Ecologisch Design staat, laat hij zien in onderstaande lezing die hij gaf aan een Universiteit. Ik vond het heel fijn om te zien dat één van mijn favoriete presentators een voorstander blijkt te zijn van ecologisch ontwerpen, recyclen, delen en community-denken. 

Tot slotte, mocht je hem nog niet helemaal zat zijn, heb ik ook erg genoten van zijn poging om een eigen, zeer Thoreauviaanse ‘Shed in the Wood’ te bouwen van compleet recyclede materialen. Een oude vliegtuigmotor wordt bijvoorbeeld een verbazend succesvolle jacuzzi (kijk lief, dat moeten we ook gaan bouwen!) Het lijkt me best slim om eens een eigen ‘shed in the woods’ te bouwen voordat we ooit aan een echt huis beginnen, maar grond in Nederland vinden lijkt me best een lastige.

Als ik al die prachtige kavels zie die mensen in de UK aanschaffen, raak ik stiekem wel eens wat jaloers. Prachtige huizen op bergen die uitkijken over de lochs in Schotland, huizen die uitkijken over eindeloze landerijen en huizen die uitkijken op prachtige bossen. Tjah. Een beetje mijn droom is dat wel om dat ooit voor elkaar te krijgen. Desnoods in een ini-mini-tiny home.

Bekijk Kevin’s ‘Man Made Home’ hieronder en pak er een kop thee bij. Heerlijk om naar te kijken!


KLEDING MINIMALISEREN – POGING 3001???!

Pff. Minimaliseren van je kleding is zo makkelijk nog niet. Mijn eerste stappen om kleding op te ruimen waren vrij simpel: alle kleding die ik niet echt mooi meer vond of droeg, gaf ik weg. Ik denk dat ik sinds vorig jaar, toen ik met de Buy Nothing New Month meedeed, en de Ik Geef Weg Utrecht en Omgeving Facebook groep oprichtte, zo’n 3 volle zakken kleding weggegeven heb. 

Toch bleef er een hoop kleding in mijn kast hangen. En, omdat ik ook maar een mens ben, en gewoonten tijd kosten om te veranderen, kwam ik natuurlijk ook nog wel eens met iets nieuws thuis. Stiekem. Toch. Af en toe. Nu hangt er een hoop spul in mijn kast dat ik mooi en praktisch vind… maar ik weet heel zeker dat ik een deel heel weinig draag. In de meeste minimalisten blogs wordt de 80/20 regel aangehaald: je draagt 20% van al je kleding, 80% van de tijd. Jeetje. Interessant om eens op te gaan letten of dat voor jou ook opgaat.

Twee vriendinnetjes van mij besloten hun kleding ook op te ruimen: de één omdat ik haar aangestoken had met het minimalisme virus, de ander omdat ze veel kleiner gaat wonen (en dat voor mij een aanleiding was om haar ook aan te steken met datzelfde virus…) We gingen door elkaar spulletjes heen, en beiden werden we weer happy met een paar nieuwe spulletjes erbij. 

De dag daarna werd ik met een vol hoofd wakker. Ik wilde toch MINDER spullen. En nu heb ik er weer leuke dingetjes bij? Paniek! Hallo luxeprobleem! (ja ik weet het). Als een idioot pakte ik een kussentje en een kaarsje en maande mijn arme over-denkerige hoofd tot rust. Na weer een beetje in de zen-staat te zijn, heb ik alle kleding uit mijn kast de woonkamer ingetrokken. Natuur-docu opgezet (dat inspireert me altijd om in te zien hoe weinig ik nodig heb) en weer flink door mijn kleding heen gesnoeid. En nee, ik ben er nog steeds niet echt. Maar wel weer een stapje dichterbij.

Mijn grootste struikelblok zijn allerhande nette jurkjes die ik voor mijn werk als zelfstandige bij een bank had aangeschaft. Allemaal prima, goede jurkjes. Netjes, mooie bijpassende blazers. Ergens vind ik die jurkjes leuk, want het staat mooi & profi, maar stiekem heb ik een beetje een hekel aan al die strakke jurkjes, en draag ik alleen maar blazers die elastisch zijn, zodat ik tenminste nog kan ademen. Die hangen er echt een beetje voor de ‘what-if’ situaties. 

Ik heb besloten ze nog even te laten hangen, en als ik ze na dit (half?) jaar nog niet ‘nodig’ gehad heb, dan zal ik ze doneren aan Dress for Succes
Waarom al die heisa om kleding? 
Omdat het bijdraagt aan een simpeler leven en meer ruimte creëert voor de dingen die ik belangrijk vind. President Obama en Steve Jobs zijn als voorbeelden genoemd in minimalisten blogs als succesvolle mensen die zichzelf beperkten tot een minimalistische kledingkast en -keuze. Niet dat ik mezelf met hen wil vergelijken, maar hun keuze om bepaalde dingen in hun leven eenvoudig te houden is een zeer logische. 

Daarnaast vind ik het opgeven van kleding ook een vorm van onthechting, een manier om je niet langer (teveel) te identificeren door wat je aanhebt. Dat betekent niet dat je er als een zwerver bij gaat lopen, maar dat je investeert in een paar mooie stukken, in plaats van al die H&M dingen die ik zo graag in de uitverkoop kocht. Een simpelere kledingkast betekent voor mij: minder kastruimte (en dus woonruimte) nodig hebben, meer ruimte en tijd voor meditatie, gezond koken, wandelen en tijd doorbrengen met geliefden.

Minimalisme voor de vrouwelijke kledingkast
Nu is het minimaliseren in kleding voor vrouwen wel een iets andere uitdaging voor mannen, althans, dat vind ik zelf. Mannen hebben een goede jeans, een paar shirts en longsleeves en een vest en ze zijn klaar. Wij hebben rokjes, panty’s, lange jurkjes, korte jurkjes, jumpsuits en dergelijke… Dus zocht ik wat hulp en inspiratie online. 

Ik vond onderstaande blogs erg behulpzaam:

Voor bij het uitzoeken van kleding en toebehoren
Vooral dit lijstje van minimalistpackrat is een goede graadmeter!

The Love it and Keep it List

  • Do you love it?
  • Do you wear it?
  • Does it match who you are now?
  • Does it make you feel happy?
  • Does it make you smile?
  • Do you have a top/bottom to wear with it?
  • Do you reach for it every time you open your closet?

The Wear it or Dump it  List

  • Do you never wear it?
  • Does it fit you funny or hang funny?
  • When you wear it are you always tugging it back in place?
  • Is the color wrong for you?
  • Does it seem perfect but it makes you feel blah?
  • Do you pass it by every time you open your closet?
  • Does it remind you of a bad memory? (Wore it when you fought with someone/got reamed out by your boss/etc.)
  • Do you like it but have nothing to wear it with?
  • Does it make you feel overwhelmed?

Trust me, if you feel overwhelmed/depressed/unsettled by looking at an item of clothing that’s the piece to dump! When you’re done trying on all your clothes, you’ll have your “true loves”,  a nice wardrobe you’ve hung back up in your closet. You’ll also have tidy amount heading out to your local charity. And… if you’re like me, you’ll probably still have a few question mark items, things you know you never wear, but you just don’t want to get rid of yet.

What about those head-scratchers? They’re the  “tricky-sticky-kind-of-clothing-clutter”.  That’s where step #6 comes into play. Anything you don’t “love” or “wear on regular basis” that you choose to keep gets hung up on one side of your closet. We’ll say the left side. Now for the next few weeks you are required to wear these items at least once. See, they have to prove they’ve got a right to be in your life and if the try it on strategy hasn’t proved it, there’s the turbo-charged wear it for a day strategy.

Give it a shot! Seriously! You’ll discover soooo many flaws in these weird limbo clothes you’ll be chucking em as fast as you can. Ow that shirts too tight, those jeans bite into my stomach, those pants need hemming and I’m never going to do it, that dress hikes up on one side, that t-shirt drifts down and reveals waaay too much for my comfort level, and those shorts make my butt look fat. Nothing, and I mean nothing works better than the wear it for day test.” – via minimalistpackrat

Andere tips zijn bijvoorbeeld:
– kies een neutrale basiskleur, zoals zwart, wit, grijs, beige, bruin… en bouw daarop voort
– kies voor een paar (kleurrijke) accessoires (sieraden, sjaaltjes), die hetzelfde zwarte jurkje er elke keer anders uit laten zien
– kies liever voor 20 mooie kledingstukken dan voor 40 mjah-gaat-wel spulletjes
– in onze 4 seizoenen zijn laagjes het meest praktische: laagje voor laagje, en investeer in wat Merino wol als onderlagen voor de winter!

Een vriendin van me heeft een voorkeur voor paars en rood, het is dan het makkelijkst om een neutrale basis te hebben en die aan te kleden met je lievelingskleur. Het grappige is dat ik bij veel blogs lees dat mensen bij een propvolle kledingkast het herkenbare ‘I’ve got nothing to wear!’ gevoel hadden, terwijl ze bij een kleiner aantal kledingstukken veel creatiever werden met het combineren van kledingstukken, en zich ook veel blijer te voelen met de kleding die ze wel hadden.

Don’t tempt me!
Belangrijke tip? Vermijdt (en dit is waarschijnlijk een opgave) alle cheap stores zoals H&M, Zara, Primarkt (die voornamelijk omdat ze niet heel ethisch te werk gaan) en andere goedkope winkels zoveel mogelijk zodat je niet in de verleiding gebracht wordt. Alleen naar binnen gaan als je zeker weet dat je alleen een bepaald item aan wilt schaffen en sterk in je schoenen staat. Niet doen wanneer je ongesteld, emotioneel of unhappy bent 😉 

De ham-vraag is wellicht: mag je nu nooit meer shoppen? Natuurlijk wel. De bedoeling is, of eigenlijk, het streven, is om heel bewust aankopen te doen die voldoen aan de criteria: mooi, praktisch en/of functioneel. De 1-in-1-out regel is daarbij behulpzaam. Echt die nieuwe tas nodig? Echt de meest geweldige tas ooit? Geef dan een oude tas weg of zet deze op Marktplaats. 

Inmiddels heb ik gelukkig alweer 3 zakken kleding, 1 tasje en een aantal paar schoenen weggegeven. En ’t voelt goed! Op naar meer eenvoud en minder spullen!


Een weekje in foto’s…

Bij thuiskomst na een dagje werken, lekker met de nieuwste Flow op de bank en een bakje gedroogd fruit. Mooi artikel over rustiger leven en minder moeten. Ik ben voor!
Havermout als ontbijt, met frambozen (uit de diepvries), chiazaadjes, blauwe bessen, kokosschaafsel, klaargemaakt in kokosmelk, met verse kiwi on top. Mjam. Dat laatste is een hele fijne tip van vriendinnetje G. Die hou ik erin!
Een regenboog in een donkere, indrukwekkende lucht in Utrecht, vorige week zaterdag. Ze voelen altijd als cadeautjes voor me, regenbogen, al moet je er wellicht een paar druppels voor trotseren. Het is maar goed dat we zowel zonnig als regenachtig weer hebben, anders waren er geen regenbogen!

Nog meer lentekiekjes…

Kon het gewoon niet laten om onderweg van werk nog wat van deze vrolijke krokusjes op de gevoelige plaat vast te leggen. Zo heerlijk om de natuurlijk om je heen zo te zien weer op te zien komen, al is het voor het gevoel nog niet echt winter geweest. Vogeltjes fluiten en bloemetjes bloeien. De lente is in aantocht. Heerlijk!