Voor onze reizen hebben we een eenvoudige buggy bij het Kruidvat gekocht, na een tip van vrienden van ons. Een fijn ding, die we vandaag weer een keertje uitgeprobeerd hebben. We vertrekken immers al over anderhalve week naar Japan. Alleen.. hoe gaan we ons plopje daar lekker warm houden zodat ze kan slapen (de rugleuning kan horizontaal) en niet teveel last heeft van mogelijke wind?Onze kinderwagen heeft een heerlijk warme voetenzak, die we missen bij deze buggy. Omdat het vandaag vrij fris was wilde ik ook in Japan iets warms voor haar hebben, wat toch makkelijk mee te nemen is (de voetenzak van onze kinderwagen is heel dik en zwaar.) Ik besloot zelf wat te gaan friemelen. Een lief wiegendekentje gepakt en zelf een voetenzakje in elkaar geprutst. Gezien fleece niet rafelt kun je daar best wat gaten in knippen voor de diverse riempjes en gespjes zonder dat je alles weer hoeft om te zoomen. Fijn voor iemand zoals ik die niet heel naai-savvy is.

Voor degenen die dat leuk vinden, heb ik ook even snel beschreven hoe ik het gedaan heb.Ik heb een wiegdekentje van 100×100 gebruik – dat is een gok – ik heb hem niet nagemeten. Neem bij twijfel gewoon de breedte van je wandelwagen en verdubbel die. Je vouwt de deken om en je naait de onderkant voor 1/3e dicht. De vouw hoef je dan niet te naaien (maar je kunt natuurlijk ook de deken doormidden knippen ipv vouwen als je liever alles symmetrisch hebt)

Zoals ik al zei ben ik niet zo’n naaister, dus heb ik de lusjes die rond het dekentje genaaid zijn gebruikt om simpelweg de dekens aan elkaar te haken met een slipstitch. Je doet dat voor 1/3e omdat je anders je kindje moeilijk in de deken krijgt. Aan de bovenkant van de vouw knipte ik in tot ongeveer de helft van de deken (zie plaatje).

Halverwege had ik twee knoopjes gemaakt met knoopsgaatjes, maar die bleven niet zo goed zitten. Ik heb nu twee bretel houders (van lakenspanners) aan weerskanten van de bovenkant genaaid zodat je zelf kunt kiezen waar je hem vastzet.  Om te bepalen waar ik ze vast zou naaien, heb ik de bovenkant teruggeslagen en hem op een slaapzakje van Amber gelegd om te zien waar haar okseltjes ongeveer uitkomen.

​De zijkanten zijn daarbij nog open, maar dat is met ons kindje wel handig, dan kan ze haar armpjes nog gebruiken. Wil ze slapen, kan ik alsnog de knoopjes dichtdoen.

Ik heb het hele gevaarte in de buggy gelegd en met een potlood de stukken gemerkt waar de riempjes doorheen moeten. Die heb ik er simpelweg gewoon in geknipt. Doordat het niet rafelt, hoef je het niet af te werken (mag natuurlijk wel!)

Bovenaan zie je het vrolijke resultaat, Amber vond het geweldig. Maar ze is eigenlijk altijd wel vrolijk. De roze oortjes zijn trouwens van een onderkussen, we hebben een roze Totoro kussentje voor haar erin zodat ze wat zachter zit. Zoveel spekkies heeft onze baby (nog?) niet! Wanneer het warmer wordt haal ik het dekentje eruit, want het is natuurlijk wel erg leuk om met een Totoro gestylde wandelwagen door Tokyo te wandelen.

Hopelijk is dit een goede oplossing. Amber heeft het al gauw te warm, dus ik denk dat dit dunne fleecedekentje een goed compromis is. Deze kunnen we ook meteen goed in de maxi cosi gebruiken, want onze langbeen paste al niet zo goed meer in het vorige voetenzakje. Voor zolang ze daar nog in zit natuurlijk!

Voor Japan zijn we druk aan het inpakken. Ik zal ook een blogje wijden aan wat we allemaal meeslepen en of dat in hindsight allemaal nodig is geweest of niet. Dat het weer wat milder en wat lente-achtiger wordt, helpt hard om er veel zin in te krijgen. Ik had eigenlijk geen trek in een hele koude tijd in Japan, maar het lijkt daar nu redelijk mild te zijn. Sakura here we come! Hopen we. Heel hard. En anders in ieder geval.. sake!